Over pressrelease Chiarelettere (uitgever Sua Santita) en de wraaklust van het Vaticaan

Persbericht Chiarelettere:

"The publisher Chiarelettere, following the controversy aroused by the publication of the book "Sua Santità" by Gianluigi Nuzzi, points out that its author, far from having handled any stolen goods as Vatican claims, has done his duty as a journalist, bringing documents of general interest to the attention of the public, in compliance with the laws of Italy and Europe.

We are surprised by some statements designed to invite the Italian Government to take a role that is not its responsibility in a democratic state. Therefore the parliamentary questionings that have been announced by some members of the political world against the publication do not appear as appropriate. Conversely, one would expect from the Italian political world a firm stance in defense of the freedom of information.

We are surprised at the continuous accusations of receiving stolen goods, evidently aimed at defaming the publisher and the author. It must be remembered that the Italian Supreme Court, also with reference to art. 21 of the Constitution, has repeatedly ruled that the receipt of confidential documents by a journalist cannot be considered a criminal offense, even if stolen by a third party to its rightful owner.

In addition, the European Court of Human Rights, enforcing art. 10 of the Convention, has repeatedly guaranteed and protected the right of journalists to circulate information confidential or subject to secrecy, to the extent of having condemned Member States for the stance taken against individuals who had done their job by drawing on secret or confidential sources".

Naschrift:
Het Vaticaan is uit op wraak in bloedrode letters. Geen middel wordt onbenut gelaten om schrijver en uitgever onder druk te zetten. Laf trouwens om wel aan te sporen tot vragen in het parlement maar geen uitvoering geven aan eerdere dreigementen om zelf te gaan procederen. Zou er al een negatief advies van een advocaat in het dossier liggen om dat te doen? De uitgever legt terecht nog maar eens uit dat in Italie buiten het Vaticaan sprake is van een rechtsstaat met een Grondwet en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.

Het Vaticaan vergeet voor het gemak ook maar even dat het haar eigen, door haar geselecteerde personeel is dat uit kennelijk onvrede met documenten strooit inde media die publicitaire waarde hebben al was het maar omdat daaruit een zeer hoge mate van kleingeestigheid van het instituut spreekt die iedere zinnige gelovige tot beantwoording van de vraag zal brengen of hij voor een dergelijk instituut tijd en geld over heeft.

Ondertussen wordt de zieligheid van de paus breed uitgemeten en vraag ik mij af of hij dan ook biechtvaders heeft die tegen hem zeggen: "Heb je OLH al bedankt voor deze beproeving en het onrecht je aangedaan. Dit brengt je dichter bij Christus door de kans je te verenigen met Hem in zijn onrechtvaardig Lijden"? Zo namelijk pleegt  het systeem de gaten dicht te smeren die zij eerst zelf heeft geslagen in de muur. De behoefte aan wraak pleegt in het forum internum niet zo te worden geapprecieerd (kan ik u uit persoonlijke ervaring verklappen). Bij een paus zal dat natuurlijk wel anders c.q. omgekeerd liggen dan bij een gewone sterveling hoewel ik mij uit het Evangelie meen te herinneren dat degene Wiens plaats de paus bekleedt, wraak ook ietwat minder prioritair vond.

Zelf zielig lopen doen in publieke toespraken en je medewerkers "rücksichtlos" (ja, ja!) verdacht personeel in een geimproviseerde cel laten mangelen en auteur en uitgevers van een onwelgevallig boek dreigen met procedures over het lekken van de inhoud en kamervragen laten stellen in plaats van excuus te vragen voor de rotzooi in eigen huis en de kleingeestigheid van het instituut vind ik niet zo'n sterke actie. Spindoctor Lombardi zou beter moeten weten als strategie van "damage control" voor een instelling nominatim gericht op de professionele heilshandel. Effect namelijk van wat er nu gebeurt is dat gelovigen massaal afhaken voorzover zij dat niet al hadden gedaan wegens het decennialang afdekken van misdadigers die seksueel misbruik pleegden met kinderen die aan hun zorgen waren toevertrouwd.

Juridisch interessant is ook dat een brief eigendom blijft van de schrijver. Bij mij hebben tot heden noch de SJ noch de familie Brenninkmeijer zich gemeld met klachten over de Nederlandse vertaling van de brief, uit het hoofdstuk van het boek dat ik met toestemming van de auteur en uitgever heb gepubliceerd met ernstige kritiek op de inmiddels tot kardinaal gebombardeerde aartsbisschop van Utrecht. Zodra het Vaticaan zich bij mij vervoegt, laat ik U dat weten! Of wordt het weer een tuchtklacht die wordt afgewezen waarna de advocaat van klager na afloop in de pers verklaart "tevreden" te zijn. Zo,  waarde lezers, wordt in Nederland het geld besteed dat U aan de Kerk doneert: advocatenrekeningen voor verloren procedures tegen mede-gelovigen die toevallig ook nog advocaat zijn waarbij de aartsbisschop ook nog eens niet schroomt valsheid in geschrifte te plegen door in strijd met de feiten te stellen dat een klacht allereerst namens de conferentie aanhangig wordt gemaakt.